ციპინტუ 50 მგ/50 მლ კონცენტრირებული საინფუზიო ხსნარი (cisplatin)
KOÇSEL
პროდუქტის მახასიათებლების შეჯამება
1. სამედიცინო პროდუქტის დასახელება
ციპინტუ 50 მგ/50 მლ კონცენტრირებული საინფუზიო ხსნარი
სტერილური, ციტოტოქსიური
2. თვისობრივი და რაოდენობრივი შემადგენლობა
აქტიური ნივთიერება
50 მლ საინფუზიო კონცენტრირებული ხსნარი
|
ცისპლატინი |
50 მგ |
|
დამხმარე ნივთიერებები |
|
|
ნატრიუმის ქლორიდი |
450 მგ |
|
ნატრიუმის ჰიდროქსიდი |
y.m. |
დამხმარე ნივთიერებების სრული სიის სანახავად იხ. ნაწილი 6.1.
3. ფარმაცევტული ფორმა
ფლაკონი შეიცავს კონცენტრირებულ საინფუზიო ხსნარს
უფეროდან მკრთალი ყვითელი ხსნარი.
4. კლინიკური მახასიათებლები
4.1. თერაპიული ჩვენებები
ცისპლატინი; მეტასტაზური, არასემინომატოზური ჩანასახოვანი უჯრედების კარცინომა, პირველადი ან მოწინავე და რეფრაქტერული საკვერცხის კიბო, მოწინავე და რეფრაქტერული შარდის ბუშტის კიბო და თავისა და კისრის ბრტყელუჯრედოვანი კიბო, ჰოჯკინის და არაჰოჯკინის ლიმფომა, ნეირობლასტომა, სარკომა, კუჭის, ფილტვის, ეზოფაგიტის და პროსტატის კიბოს, მიელომას, მელანომის, წვრილუჯრედოვანი ფილტვის კიბოს და ოსტეოსარკომის სამკურნალოდ.
ცისპლატინი ნაჩვენებია სხვა ანტინეოპლასტიკურ საშუალებებთან ერთად სათესლე ჯირკვლის მეტასტაზური კიბოს სამკურნალოდ.
ცისპლატინის კომბინაცია ვინბლასტინთან და ბლეომიცინთან დაფიქსირდა, რომ ძალიან ეფექტურია.
ცისპლატინი ასევე ნაჩვენებია კომბინაციაში ფილტვის კარცინომის დროს.
4.2. დოზირება და გამოყენების წესი
დოზირება/გამოყენების სიხშირე და ხანგრძლივობა
მოზრდილები და ბავშვები
ციპინტუს დოზა დამოკიდებულია მთავარ დაავადებაზე, მოსალოდნელ რეაქციაზე, გამოყენებული იქნება თუ არა ცისპლატინი მონოთერაპიის სახით თუ კომბინირებული ქიმიოთერაპიის ნაწილის სახით. მოზრდილებისა და ბავშვების უმეტესობისთვის დოზირების ზოგადი განრიგი გამოიყენება.
მონოთერაპიისთვის რეკომენდებულია დოზირების შემდეგი ორი რეჟიმი:
50-120 მგ/მ2 ერთჯერადად ყოველ 3-4 კვირაში
15-20 მგ/მ2/დღეში 5 დღის განმავლობაში ყოველ 3-4 კვირაში
თუ გამოიყენება კომბინირებულ ქიმიოთერაპიაში, ცისპლატინის დოზა უნდა შემცირდეს. ტიპიური დოზაა 20 მგ/მ2 ან მეტი ყოველ 3-4 კვირაში.
იხილეთ ნაწილი 4.4 გაფრთხილებისა და სიფრთხილის ზომებისთვის მკურნალობის შემდეგი კურსის დაწყებამდე.
შეყვანის მეთოდი
ციპინტუ გამოყენებამდე უნდა განზავდეს (იხ. ნაწილი 6.6).
განზავებული ხსნარი უნდა შეიყვანოთ მხოლოდ ინტრავენური ინფუზიის სახით..
პრაქტიკაში, თავიდან უნდა იქნას აცილებული ალუმინის შემცველი მასალები (ი.ვ. საინფუზიო კომპლექტები, ნემსები, კათეტერები, ინჟექტორები), რომლებიც შეიძლება მოხვდეს ცისპლატინთან კონტაქტში (იხ.. ნაწილი 6.2).
ციპინტუს ინფუზიის დოზა მოცემულია ნაწილ 6.6-ში. ის მზადდება ი.ვ.-ში მითითებული ინსტრუქციის მიხედვით. შეყვანილია ინფუზიის სახით.
ადეკვატური ჰიდრატაციისთვის მიღწევაა აუცილებელია ციპინტუს მიღებიდან 2-12 საათით ადრე და მინიმუმ 6 საათის შემდეგ. ციპინტუს მიღების დროს და მის შემდეგ დიურეზის მისაღწევად ჰიდრატაციის პრემკურნალობა აუცილებელია. ეს ჰიდრატაცია გამოწვეულია ი.ვ. ინფუზიის ერთ-ერთი შემდეგი ხსნარით:
0,9% ნატრიუმის ქლორიდის ხსნარი
0,9% ნატრიუმის ქლორიდის ხსნარის და 5% გლუკოზის ხსნარის ნარევი (1:1)
ჰიდრატაცია ციპინტუთი მკურნალობამდე;
იგი უზრუნველყოფილია ინტრავენური ინფუზიით 100-200 მლ/სთ 6-12 საათის განმავლობაში..
ჰიდრატაცია ციპინტუთი მკურნალობის შემდეგ;
იგი უზრუნველყოფილია 2 ლიტრი სითხის ინტრავენური ინფუზიით 200 მლ/სთ 6-12 საათის განმავლობაში..
ძალდატანებული დიურეზი შეიძლება საჭირო გახდეს, თუ ჰიდრატაციის შემდეგ წარმოქმნილი შარდის რაოდენობა 100-200 მლ/სთ-ზე ნაკლებია. ამის მიღწევა შესაძლებელია 37,5 გ მანიტოლის ინტრავენური შეყვანით 10% ხსნარის სახით (375 მლ მანიტოლი 10%) ან, თუ თირკმლის ფუნქციები ნორმალურია, შარდმდენი საშუალებების შეყვანით.
მანიტოლის ან დიურეზული საშუალებების მიღება საჭიროა, თუ შეყვანილი ციპინტუს დოზა აღემატება 60 მგ/მ2-ს.
საჭიროების შემთხვევაში, პაციენტმა უნდა დალიოს ბევრი სითხე ციპინტუს მიღებიდან 24 საათის განმავლობაში, რათა უზრუნველყოს შარდის ადექვატური სეკრეცია.
დამატებითი ინფორმაცია სპეციალური პოპულაციების შესახებ
თირკმელების/ღვიძლის უკმარისობა
დოზა უნდა შემცირდეს თირკმლის ფუნქციის დარღვევის მქონე პაციენტებში ან ძვლის ტვინის დათრგუნული ფუნქციის მქონე პაციენტებში.
სიფრთხილე უნდა იქნას გამოყენებული ღვიძლის უკმარისობის მქონე ადამიანებში. მკურნალობის პერიოდში რეგულარულად უნდა აკონტროლოთ ღვიძლის ფუნქციები.
პედიატრიული პოპულაცია
გამოიყენება ზემოთაღნიშნულის მიხედვით.
გერიატრიული პოპულაცია
არ არსებობს სპეციალური გაფრთხილება თირკმელებისა და ძვლის ტვინის ნორმალური ფუნქციის მქონე მოხუცებისთვის.
4.3. უკუჩვენებები
მისი გამოყენება არ შეიძლება შემდეგ პირობებში:
ჰიპერმგრძნობელობა ცისპლატინის ან სხვა პლატინის შემცველი ნივთიერებების მიმართ
ვინაიდან ცისპლატინი ნეფროტოქსიური და ნეიროტოქსიკურია, განსაკუთრებით ოტოტოქსიური, პაციენტებში თირკმლის დისფუნქციით (კრეატინინის კლირენსი <60 მლ/წთ) და სმენის პრობლემებით. ასეთი დისფუნქციის მქონე ადამიანებმა შეიძლება განიცადონ ამ დარღვევების ზრდა.
დეჰიდრატაცია (მკურნალობის დაწყებამდე და შემდგომი ჰიდრატაციის თერაპია საჭიროა თირკმლის მძიმე უკმარისობის თავიდან ასაცილებლად)
მიელოსუპრესია
სმენის დაქვეითება
ცისპლატინით გამოწვეული ნეიროპათია
ორსულობა და ლაქტაცია
ფენიტოინთან და ყვითელი ცხელების ვაქცინასთან კომბინაციაში პროფილაქტიკური გამოყენებისას
4.4. სპეციალური გაფრთხილებები და სიფრთხილის ზომები გამოყენებისას
ციპინტუ უნდა იქნას გამოყენებული მხოლოდ ქიმიოთერაპიული პრეპარატების გამოყენებაში გამოცდილი ექიმების მეთვალყურეობის ქვეშ.
ცისპლატინი ნაჩვენებია კუმულაციურად ოტოტოქსიური, ნეფროტოქსიური და ნეიროტოქსიკური. ამ ორგანოებისთვის ან სისტემებისთვის ტოქსიკურ პრეპარატებთან ერთდროულმა გამოყენებამ შეიძლება გააძლიეროს ციპინტუს ტოქსიკურობა.
შემდეგი ორგანოების ფუნქციების პარამეტრები უნდა შემოწმდეს ციპინტუსს მიღებამდე, მიღებისას და მის შემდეგ.:
● თირკმლის ფუნქციები,
● ღვიძლის ფუნქციები,
● ჰემატოპოეზის ფუნქციები (ერითროციტების და ლეიკოციტების რაოდენობა, თრომბოციტები),
● შრატის ელექტროლიტები (კალციუმი, ნატრიუმი, კალიუმი, მაგნიუმი)
ეს გამოკვლევები უნდა განმეორდეს ყოველ კვირას CIPINTU თერაპიის დროს.
ციპინტუს ხელახალი გამოყენება უნდა გადაიდოს, სანამ შემდეგი პარამეტრები არ დაუბრუნდება მოცემულ ნორმალურ მნიშვნელობებს:
შრატის კრეატინინი<130 მკმოლ/ლ; 1,5 მგ/დლ
შარდოვანა<25 მგ/დლ
ლეიკოციტების რაოდენობა>4.000/μl;>4.0 x 109/ლ)
თრომბოციტების რაოდენობა >100.000/μl;>100 x 109/ლ
აუდიოგრამა: სანამ შედეგები არ იქნება ნორმალურ ფარგლებში.
ნეფროტოქსიკურობა
ცისპლატინი იწვევს მძიმე და კუმულაციურ ნეფროტოქსიურობას. ნეფროტოქსიკურობის პრევენცია შესაძლებელია ადექვატური ჰიდრატაციის უზრუნველყოფით ინტრავენური ინფუზიის წინ, დროს და მის შემდეგ. შარდის გამოყოფას 100 მლ ან მეტი საათში შეუძლია მინიმუმამდე დაიყვანოს ცისპლატინით გამოწვეული ნეფროტოქსიურობა. ამის მიღწევა შესაძლებელია 2 ლიტრი შესაბამისი ინტრავენური ხსნარის შეყვანით ცისპლატინის მიღებამდე და მის შემდეგ (რეკომენდებულია: 2500 მლ/მ2/24 სთ). ნეფროტოქსიურობის რისკი შეიძლება შემცირდეს იძულებითი დიურეზით ან ჰიდრატაციით და ჰიდრატაციის დროს შესაბამისი დიურეზულების (მაგ. მანიტოლი) შეყვანით.
ჰიპერურიკემია და ჰიპერალბუმინემია შეიძლება პრედისპოზიცია იყოს ცისპლატინით გამოწვეული ნეფროტოქსიურობისა.
ნეიროპათია
აღინიშნა ნეიროპათიის მძიმე შემთხვევები. ეს ნეიროპათია შეიძლება იყოს შეუქცევადი და გამოვლინდეს როგორც პარესთეზია, არეფლექსია და ღრმა ემოციების დაკარგვა და ვიბრაციის გრძნობა. ასევე დაფიქსირდა მოტორული ფუნქციების დაკარგვა. ამიტომ ნევროლოგიური გამოკვლევა რეგულარულად უნდა ჩატარდეს.
სიფრთხილეა რეკომენდებული პაციენტებში, რომლებსაც აქვთ პერიფერიული ნეიროპათია, რომელიც არ არის გამოწვეული ცისპლატინით.
მეორადი ნეიროტოქსიკურობა დაფიქსირდა ცისპლატინის მიღების გამო. ამიტომ რეკომენდებულია ნევროლოგიური გამოკვლევები.
ოტოტოქსიკურობა
აუდიოგრამა უნდა ჩატარდეს უშუალოდ ცისპლატინით თერაპიის დაწყებამდე და ყოველთვის თერაპიის სხვა კურსამდე.
ოტოტოქსიურობა დაფიქსირდა პაციენტების 31%-მდე, რომლებმაც მიიღეს ცისპლატინის ერთჯერადი დოზა 50 მგ/მ2. ეს მდგომარეობა გამოიხატა როგორც ტინიტუსი (ტინიტუსი) და/ან სმენის დაქვეითება მაღალი სიხშირის დიაპაზონში (4000-8000 ჰც). შემთხვევიდან გამომდინარე, პაციენტებმა შეიძლება დაკარგონ ნორმალური კომუნიკაციის უნარი. ოტოტოქსიური ეფექტი შეიძლება იყოს ბევრად უფრო გამოხატული ბავშვებში, რომლებიც იღებენ ცისპლატინს. სმენის დაქვეითება შეიძლება მოხდეს ერთ ან ორივე ყურში. ის შეიძლება იყოს უფრო ძლიერი ან ხშირი, როდესაც ცისპლატინი ერთზე მეტჯერ მიიღება. თუმცა, ძალიან იშვიათად დაფიქსირდა სიყრუე ცისპლატინის საწყისი დოზის დროს. ოტოტოქსიურობა შეიძლება გაძლიერდეს თავის ქალას წინასწარი ან ერთდროული დასხივებით და შეიძლება ასოცირებული იყოს შრატში პიკური დონის ამაღლებასთან. უცნობია არის თუ არა ცისპლატინით გამოწვეული ოტოტოქსიურობა შექცევადი. თერაპიის დაწყებამდე და ცისპლატინის ნებისმიერი შემდგომი დოზის მიღებამდე უნდა ჩატარდეს მკაცრი მონიტორინგი სმენის ტესტებით. ასევე დაფიქსირდა წონასწორობის ორგანოსთან დაკავშირებული ტოქსიკურობა. (იხ. ნაწილი 4.8).
ალერგიული რეაქციები
ისევე როგორც სხვა პლატინაზე დაფუძნებული პრეპარატების შემთხვევაში, ჰიპერმგრძნობელობის რეაქციები ხშირად ხდება პერფუზიის დროს და საჭიროებს პერფუზიის შეწყვეტას და შესაბამისი სიმპტომატური თერაპიის დაწყებას. ჯვარედინი რეაქციები, ზოგჯერ ფატალური, დაფიქსირდა პლატინის ყველა ნაერთთან (იხ. ნაწილი 4.3. და ნაწილი 4.8.).
ცისპლატინის გამოყენებისას აღინიშნა ანაფილაქტოიდური რეაქციები. ამ რეაქციების მკურნალობა შესაძლებელია ანტიჰისტამინებით, ადრენალინით და/ან გლუკოკორტიკოიდებით.
ღვიძლის ფუნქცია და ჰემატოლოგია
რეგულარულად უნდა შემოწმდეს სისხლის მაჩვენებლები და ღვიძლის ფუნქცია.
კანცეროგენული პოტენციალი
მწვავე ლეიკემიის იშვიათი განვითარება დაფიქსირდა ადამიანებში, იმავე კონტექსტში, როგორც ცისპლატინის მიღებისას. ზოგადად, ეს ხდება მაშინ, როდესაც ცისპლატინი შერწყმულია სხვა აქტიურ ნივთიერებებთან, რომლებმაც ასევე შეიძლება გამოიწვიოს ლეიკემია.
ცისპლატინი არის ბაქტერიული მუტაგენი, რომელიც იწვევს ქრომოსომულ დეფორმაციას ცხოველთა უჯრედების კულტურებში. კანცეროგენობა შესაძლებელია, მაგრამ არ არის დადასტურებული. თუმცა, ის აჩვენებს ტერატოგენულ და ემბრიოტოქსიურ ეფექტებს თაგვებში.
რეაქცია ინექციის ადგილზე
ცისპლატინის მიღების შემდეგ შეიძლება მოხდეს ადგილობრივი რეაქციები. ვინაიდან არსებობს ექსტრავაზაციის შესაძლებლობა, რეკომენდირებულია ყურადღებით დავაკვირდეთ აპლიკაციას, რომ ნახოთ არის თუ არა ინფილტრაცია. ამჟამად არ არის ცნობილი ექსტრავაზალური რეაქციების სპეციფიკური მკურნალობა.
განსაკუთრებული სიფრთხილეა საჭირო მწვავე ბაქტერიული ან ვირუსული ინფექციების მქონე პაციენტებში.
პრეპარატის ექსტრავაზაციის შემთხვევაში
ინფუზია დაუყოვნებლივ შეჩერებულია, ნემსი რჩება ადგილზე, ექსუდატები ამოიწურება ქსოვილიდან და მუშავდება 0,9% ნატრიუმის ქლორიდით (თუ გამოიყენება რეკომენდებულზე მაღალი კონცენტრაციის ხსნარები:: იხ. ნაწილი 6.6.).
ცისპლატინის მიღების შემდეგ ხშირია გულისრევა, ღებინება და დიარეა (იხ. ნაწილი 4.8). უმეტეს პაციენტებში ეს სიმპტომები ქრება 24 საათის შემდეგ. ნაკლებად მძიმე გულისრევა და ანორექსია შეიძლება გაგრძელდეს მიღებიდან შვიდი დღის განმავლობაში.
ღებინების საწინააღმდეგო საშუალებების პროფილაქტიკური გამოყენება შეიძლება ეფექტური იყოს გულისრევისა და ღებინების თავიდან ასაცილებლად. ღებინებისა და დიარეის შედეგად დაკარგული სითხე უნდა შეიცვალოს.
ჰიპერურიკემია ხშირად შეიძლება კომპენსირებული იყოს ალოპურინოლის მიღებით.
საინფუზიო ხსნარი არ უნდა იყოს შერეული სხვა პრეპარატებთან და დანამატებთან.
მამრობითი და მდედრობითი სქესის პაციენტები უნდა იყვნენ გაფრთხილებული, გამოიყენონ შესაბამისი კონტრაცეფცია მკურნალობის დროს და მკურნალობიდან სულ მცირე 6 თვის განმავლობაში (იხ. ნაწილი 4.6).
ცისპლატინი რეაგირებს მეტალის ალუმინთან და ქმნის შავ ნალექს. ამიტომ, თავიდან უნდა იქნას აცილებული ყველა ინ ვიტრო კომპლექტის, ნემსის, კათეტერებისა და ალუმინის შემცველი შპრიცების გამოყენება.
ეს სამკურნალო პროდუქტი შეიცავს 177 მგ ნატრიუმს თითო ფლაკონში. ეს გასათვალისწინებელია პაციენტებისთვის, რომლებიც აკონტროლებენ ნატრიუმის დიეტას.
4.5. ურთიერთქმედება სხვა სამკურნალო საშუალებებთან და ურთიერთქმედების სხვა ფორმები
მიელოსუპრესიულ პრეპარატებთან ან რადიაციასთან ერთდროულმა გამოყენებამ შეიძლება გაზარდოს ცისპლატინის მიელოსუპრესიული ეფექტი.
ცისპლატინის ერთდროულმა გამოყენებამ ანტიჰიპერტენზიულ საშუალებებთან, რომლებიც შეიცავს ფუროსემიდს, ჰიდრალაზინს, დიაზოქსიდს და პროპრანოლოლს, შეიძლება გააძლიეროს ცისპლატინით გამოწვეული ნეფროტოქსიურობა.
ნეფროტოქსიურ (ცეფალოსპორინები, ამინოგლიკოზიდები ან ამფოტერიცინი B ან კონტრასტული აგენტი) ან ოტოტოქსიური(ამინოგლიკოზიდები) პრეპარატებთან ერთდროული გამოყენება აძლიერებს ცისპლატინის ტოქსიკურ ეფექტს ამ ორგანოებზე. სიფრთხილეა რეკომენდებული ძირითადად თირკმელებით ელიმინირებული ნივთიერებების, როგორიცაა ციტოტოქსიური აგენტები, როგორიცაა ბლეომიცინი და მეთოტრექსატი, გამოყენებისას ცისპლატინით მკურნალობის დროს და მის შემდეგ, თირკმელებით ელიმინაციის პოტენციურად შემცირების გამო.
თუ ცისპლატინი უნდა იქნას გამოყენებული ალოპურინოლთან, კოლხიცინთან, პრობენეციდთან ან სულფინპირაზონთან ერთად, ამ პრეპარატების დოზის კორექცია შეიძლება საჭირო გახდეს, რადგან ცისპლატინი იწვევს შარდმჟავას დონის მატებას.
ოტოტოქსიური პრეპარატების (მაგ. ამინოგლიკოზიდები, მარყუჟვანი დიურეზულები) ერთდროული გამოყენება ზრდის სმენის ფუნქციაზე ტოქსიკურ ეფექტს. ძალდატანებითი დიურეზი მარყუჟოვანი შარდმდენებით არ უნდა ჩატარდეს თირკმლის მილაკოვანი დაზიანების და ოტოტოქსიურობის პოტენციალის გამო, გარდა იმ პაციენტებისა, რომელთა შარდის გამოყოფა 24-საათიანი 1000 მლ-ზე ნაკლებია და იღებენ ცისპლატინის დოზებს 60 მგ/მ2-ზე მეტს.
ცისპლატინი; ანტიჰისტამინებთან, ბუკლიზინთან, ციკლიზინთან, ლოქსაპინთან, მეკლიზინთან, ფენოთიაზინებთან, თიოქსანთენებთან ან ტრიმეთობენზამიდებთან ერთდროულმა გამოყენებამ შეიძლება შენიღბოს ოტოტოქსიურობის სიმპტომები (მაგ., თავბრუსხვევა და ტინიტუსი).
იფოსფამიდთან ერთდროული გამოყენება იწვევს ცილების ექსკრეციის ზრდას. იფოსფამიდი არ არის ოტოტოქსიური, როდესაც გამოიყენება ცალკე, აღინიშნა გაზრდილი ოტოტოქსიურობა, როდესაც ცისპლატინი გამოიყენება იფოსფამიდთან ერთად. იფოსფამიდის ერთდროულმა გამოყენებამ შეიძლება გამოიწვიოს ალბუმინის ექსკრეციის გაზრდა.
რანდომიზებულ კვლევაში საკვერცხის მძიმე კიბოს მქონე პაციენტებთან ერთად, პირიდოქსინის და ჰექსამეთილმელამინის ერთდროულმა გამოყენებამ უარყოფითად იმოქმედა მკურნალობის შედეგზე.
ცისპლატინის კომბინირებულმა მიღებამ ბლეომიცინთან და ვინბლასტინთან შეიძლება გამოიწვიოს რეინოს ფენომენი.
დასკვნებმა აჩვენა, რომ პაკლიტაქსელის ინფუზიამდე ჩატარებულმა ცისპლატინით მკურნალობამ შეიძლება შეამციროს პაკლიტაქსელის კლირენსი 33%-ით და ამით გაზარდოს ნეიროტოქსიკურობის სიმძიმე.
კიბოს პაციენტების კვლევაში მეტასტაზური ან შორსწასული სიმსივნეებით, დოცეტაქსელის კომბინაცია ცისპლატინთან იწვევდა უფრო მძიმე ნეიროტოქსიურ ეფექტებს (დოზასთან დაკავშირებული და სენსორული), ვიდრე მაშინ, როდესაც ორივე პრეპარატი იღებდა ერთჯერად აგენტებს მსგავს დოზებში).
ლითიუმის დაბალი დონე დაფიქსირდა რამდენიმე შემთხვევაში ბლეომიცინით და ეტოპოზიდით ცისპლატინთან ერთად მკურნალობის შემდეგ. ამიტომ რეკომენდებულია შრატში ლითიუმის დონის მონიტორინგი.
კრუნჩხვის საწინააღმდეგო პრეპარატების შრატში კონცენტრაცია სავარაუდოდ რჩება სუბთერაპიულ დონეზე ცისპლატინით მკურნალობის დროს.
როდესაც ფენიტოინი მიიღება როგორც მიმდინარე თერაპია, ცისპლატინმა შეიძლება შეამციროს ფენიტოინის შეწოვა და, შესაბამისად, ეპილეფსიის კონტროლი.
კატეგორიულად უკუნაჩვენებია ფენიტოინის ახალი ანტიკონვულსიური თერაპიის დაწყება ცისპლატინით თერაპიის დროს..
ქელაციურმა აგენტებმა, როგორიცაა პენიცილამინი, შეიძლება შეამცირონ ცისპლატინის ეფექტი.
დაავადების დროს კოაგულაციის მაღალი ინდივიდუალური ცვალებადობა და ორალურ ანტიკოაგულანტებსა და კიბოს საწინააღმდეგო პრეპარატებს შორის ურთიერთქმედების შესაძლებლობა საჭიროებს INR (პროთრომბინის დრო) მონიტორინგის სიხშირის გაზრდას.
ცისპლატინის და ციკლოსპორინის ერთდროული გამოყენებისას მხედველობაში უნდა იქნას მიღებული ლიმფოპროლიფერაციის და გადაჭარბებული იმუნოსუპრესიის რისკი.
ცოცხალი ვირუსის ვაქცინები არ უნდა ჩატარდეს ცისპლატინით თერაპიის დასრულებიდან სამი თვის განმავლობაში. რეკომენდირებულია ინაქტივირებული ვაქცინის გამოყენება, ასეთის არსებობის შემთხვევაში, დაავადების ფართოდ განვითარების რისკის თვალსაზრისით.
ყვითელი ციებ-ცხელების საწინააღმდეგო ვაქცინა მკაცრად უკუნაჩვენებია ვაქცინასთან დაკავშირებული ლეტალური სისტემური დაავადების რისკის გამო.
მიოკარდიუმის იშემიის ნიშნები აღინიშნებოდა სხვა ციტოტოქსიკურ საშუალებებთან ერთად გამოყენებისას.
დამატებითი ინფორმაცია სპეციალური პოპულაციების შესახებ
არ არის გამოვლენილი ურთიერთქმედების კვლევები სპეციალურ პოპულაციებში..
პედიატრიული პოპულაცია
პედიატრიულ პოპულაციაში ურთიერთქმედების კვლევები არ არის იდენტიფიცირებული.
4.6. ორსულობა და ლაქტაცია
ზოგადი რჩევა
ორსულობის კატეგორია: D.
რეპროდუქციული პოტენციალის მქონე ქალები/კონტრაცეფცია
რეპროდუქციული ასაკის ქალებს უნდა ურჩიონ, რომ არ დაორსულდნენ.
მამაკაცმა და ქალმა პაციენტებმა უნდა გამოიყენონ კონტრაცეფციის მეთოდი, რათა თავიდან აიცილონ ორსულობა და/ან რეპროდუქცია ციპინტუთი მკურნალობის დროს და მკურნალობიდან სულ მცირე 6 თვის განმავლობაში. თუ პაციენტს სურს ბავშვის გაჩენა მკურნალობის დასრულების შემდეგ, უნდა ჩატარდეს გენეტიკური კონსულტაცია. ციპინტუთი მკურნალობისას შეუქცევადი უნაყოფობის შემთხვევაში, შესაძლოა რეკომენდებული იყოს სპერმის გაყინვა მკურნალობის დაწყებამდე მამაკაცებისთვის, რომლებსაც სურთ შვილების გაჩენა მომავალში.
ორსულობის პერიოდი
ცხოველებზე ჩატარებულმა კვლევებმა აჩვენა, რომ მას აქვს ტერატოგენული და ემბრიოტოქსიური ეფექტი.
ცისპლატინს აქვს მავნე ფარმაკოლოგიური ზემოქმედება ორსულობაზე და/ან ნაყოფზე/ახალშობილზე.
ციპინტუ არ უნდა იქნას გამოყენებული ორსულობის დროს აუცილებლობის გარდა.
ციპინტუ უკუნაჩვენებია ორსულობის დროს (იხ. ნაწილი 4.3).
ლაქტაციის პერიოდი
ცისპლატინი გადადის დედის რძეში. მკურნალობის დროს არ შეიძლება ბავშვის ძუძუთი კვება.
ციპინტუ უკუნაცვენებია ლაქტაციის პერიოდში (იხ. ნაწილი 4.3).
რეპროდუქციული უნარი/ნაყოფიერება
თაგვებში დაფიქსირდა გონადალური დათრგუნვა, რომელიც შეიძლება იყოს შეუქცევადი, რამაც გამოიწვია ამენორეა და აზოოსპერმია და შეიძლება გამოიწვიოს სრული უნაყოფობა.
4.7. ზემოქმედება ავტომობილის მართვისა და მექანიზმებთან მუშაობის უნარზე
არ ჩატარებულა კვლევები ავტომობილის მართვისა და მექანიზმებთან მუშაობის უნარზე ზემოქმედების შესახებ. თუმცა, გვერდითი მოვლენების პროფილი (ცენტრალური ნერვული სისტემა და სპეციალური შეგრძნებები) მიუთითებს, რომ მას შეუძლია მსუბუქი და ზომიერი ზემოქმედება გამოიწვიოს მანქანისა და მექანიზმების მართვის უნარზე. ამ ეფექტების მქონე პაციენტები (მაგ., ძილიანობა ან ღებინება) უნდა მოერიდონ ავტომობილის მართვას და მექანიზმებთან მუშაობას.
4.8. გვერდითი მოვლენები
გვერდითი მოვლენები დამოკიდებულია გამოყენებულ დოზაზე და კუმულატიურ ეფექტებზე.
ცისპლატინის ყველაზე ხშირად მოხსენებული გვერდითი ეფექტები (>10%) არის ჰემატოლოგიური (ლეიკოპენია, თრომბოციტოპენია, ანემია), კუჭ-ნაწლავის (ანორექსია, გულისრევა, ღებინება და დიარეა), ყურის დაავადებები (სმენის დაქვეითება), თირკმლის დაავადებები (თირკმელების უკმარისობა, ნეფროტოქსიურობა, ჰიპერურემია) და ცხელება..
მძიმე ტოქსიკური ზემოქმედება თირკმელებზე, ძვლის ტვინზე და ყურებზე დაფიქსირდა დაახლოებით სამიდან ერთ პაციენტში, რომლებმაც მიიღეს ცისპლატინის ერთჯერადი დოზა. ეს ეფექტები ჩვეულებრივ დოზაზეა დამოკიდებული და კუმულაციურია.
ბავშვებში ოტოტოქსიურობა შეიძლება უფრო მძიმე იყოს.
გვერდითი მოვლენები ჩამოთვლილია შემდეგნაირად მათი გამოვლენის სიხშირის მიხედვით.:
ძალიან ხშირი (>1/10); ხშირი (>1/100 და <1/10); არახშირი (>1/1.000 და <1/100); იშვიათი (>1/10.000 და <1/1.000); ძალიან იშვიათი (<1/10.000), უცნობი (ხელმისაწვდომი მონაცემებით დადგენა შეუძლებელია)
ინფექციები და ინვაზიები
ხშირი: ინფექციები და სეფსისი (რომელთაგან ზოგიერთი შეიძლება ფატალური იყოს).
კეთილთვისებიანი და ავთვისებიანი ნეოპლაზმები
იშვიათი: ცისპლატინი ზრდის მეორადი ლეიკემიის რისკს. მეორადი ლეიკემიის რისკი დამოკიდებულია დოზაზე და არ არის დაკავშირებული ასაკთან და სქესთან.
კანცეროგენობა თეორიულად შესაძლებელია (ცისპლატინის მოქმედების მექანიზმზე დაყრდნობით).
სისხლისა და ლიმფური სისტემის დაავადებები
ძალიან ხშირი: ძვლის ტვინის დისფუნქცია. დოზადამოკიდებული, კუმულაციური და ძირითადად შექცევადი ლეიკოპენია, თრომბოციტოპენია და ანემია დაფიქსირდა ცისპლატინით ნამკურნალები პაციენტების 25-30%-ში. ლეიკოციტების რაოდენობის მნიშვნელოვანი შემცირება (პაციენტთა 5%-ში 1,5 x 109/ლ-ზე ნაკლები) შეინიშნება მიღებიდან დაახლოებით 14 დღის შემდეგ. თრომბოციტების რაოდენობის დაქვეითება (50 x 109/ლ-ზე ნაკლები ხდება პაციენტების 10%-ზე ნაკლებში) ხდება დაახლოებით 21 დღის შემდეგ (აღდგენის დრო არის დაახლოებით 39 დღე). ანემია (ჰემოგლობინის 2 გ-ზე მეტი დაქვეითება) განვითარდა იმავე სიხშირით, მაგრამ ჩვეულებრივ დაიწყო უფრო გვიან, ვიდრე ლეიკოპენია და თრომბოციტოპენია.
გამოქვეყნებულია ლიტერატურა ჰემოლიზის შესახებ, შესაძლოა ცისპლატინის გამო. ცისპლატინის მაღალი დოზების მიღების შემდეგ შეიძლება მოხდეს ძვლის ტვინის მძიმე დეპრესია (აგრანულოციტოზი და/ან აპლასტიკური ანემია).
იშვიათი: აღწერილია კუმბს-დადებითი ჰემოლიზური ანემიის შემთხვევები, რომლებიც შექცევადია ცისპლატინის მიღების შეწყვეტისას.
ძალიან იშვიათად: თრომბოზული მიკროანგიოპათია შერწყმული ჰემოლიზურ ურემიულ სინდრომთან.
იმუნური სისტემის დარღვევები
არახშირი: ჰიპერმგრძნობელობა; შესაძლოა გამოვლინდეს გამონაყარი, ჭინჭრის ციება, ერითემა ან ალერგიული ქავილი. აღწერილია ანაფილაქტოიდური რეაქციები ჰიპოტენზიის, ტაქიკარდიის, ქოშინის, ხიხინის (სუნთქვის დროს სტვენის ხმა), ბრონქოსპაზმის და სახის შეშუპების სახით. შესაძლოა საჭირო გახდეს მკურნალობა ანტიჰისტამინებით, ეპინეფრინით (ადრენალინით) და სტეროიდებით.
დაფიქსირდა იმუნოსუპრესია.
ენდოკრინული დარღვევები
ძალიან იშვიათი: სისხლში ამილაზას დონის მომატება, ანტიდიურეზული ჰორმონის არასათანადო სეკრეცია.
მეტაბოლიზმის და კვების დარღვევები
ძალიან ხშირი: ჰიპონატრიემია
არახშირი: ჰიპომაგნიემია
ძალიან იშვიათად: სისხლში რკინის მომატება, ჰიპერქოლესტერინემია, დეჰიდრატაცია, ჰიპოკალიემია, ჰიპერურიკემია, ჰიპოკალციემია, ტეტანია და/ან ელექტროკარდიოგრამის ცვლილებები.
ნერვული სისტემის დარღვევები
ხშირი: ცისპლატინის ნეიროტოქსიკურობა ხასიათდება პერიფერიული ნეიროპათით ტაქტილური ფუნქციების დაკარგვით და ცერებრალური დარღვევებით (დაბნეულობა, მეტყველების დარღვევა, მეხსიერების დაქვეითება, დამბლა). აღინიშნა ლერმიტის ნიშანი, ავტონომიური ნეიროპათია და ზურგის ტვინის მიელოპათია.
იშვიათი: ცერებრალური დაავადებები (ცერებრალური არტერიტი, საძილე არტერიის ოკლუზია, შექცევადი უკანა ენცეფალოპათია).
ძალიან იშვიათად: კრუნჩხვები.
უცნობია: აპოპლექსია, ჰემორაგიული ინსულტი, იშემიური ინსულტი, ლეიკოენცეფალოპათია თუ რომელიმე ზემოაღნიშნული ცერებრალური სიმპტომი გამოვლინდა, ცისპლატინის გამოყენება დაუყოვნებლივ უნდა შეწყდეს. ცისპლატინის ნეიროტოქსიკურობა შეიძლება იყოს შექცევადი, მაგრამ შეუქცევადია პაციენტთა 30-50%-ში, თერაპიის შეწყვეტის შემდეგაც კი. ნეიროტოქსიურობა შეიძლება მოხდეს ცისპლატინის პირველი დოზის მიღების შემდეგ ან ხანგრძლივი მკურნალობის შემდეგ. მძიმე ნეიროტოქსიურობა შეიძლება მოხდეს პაციენტებში, რომლებიც იღებენ მაღალი დოზებით და ხანგრძლივად ცისპლატინს.
დარღვევები თვალის მხრივ
იშვიათი: მხედველობის დაბინდვა, დალტონიზმი, კორტიკალური სიბრმავე, თვალის მოძრაობის შეზღუდვა, ოპტიკური ნევრიტი, პაპილას შეშუპება, ბადურის პიგმენტაცია
ყურის და შიდა ყურის დაავადებები
ძალიან ხშირი: ოტოტოქსიურობა ვლინდება ტინიტუსის სახით.
ხშირი: სიყრუე, ვერტიგო
დარღვევები გულის მხრივ
ხშირი: არითმიები ბრადიკარდიის, ტაქიკარდიის და სხვა ელექტროკარდიული ცვლილებების ჩათვლით (მაგ. ST სეგმენტის ცვლილებები), აღინიშნა მიოკარდიუმის იშემიის ნიშნები, განსაკუთრებით სხვა ციტოსტატიკებთან ერთად.
იშვიათი: ჰიპერტენზია და მიოკარდიუმის ინფარქტი შეიძლება განვითარდეს ქიმიოთერაპიის შემდეგ წლების შემდეგაც კი. კორონარული არტერიის მძიმე დაავადებები.
ძალიან იშვიათად: გულის გაჩერება
უცნობია: გულის დისფუნქცია
სისხლძარღვთა დარღვევები
ხშირი: ინტრავენური შეყვანის შემდეგ შეიძლება განვითარდეს ფლებიტი ინექციის ადგილზე.
ძალიან იშვიათად: თრომბოზული მიკროანგიოპათია (ჰემოლიზური ურემიული სინდრომი) რეინოს სინდრომი
უცნობია: ვენური თრომბოემბოლიური დარღვევები
რესპირატორული, გულმკერდის და შუასაყარის დარღვევები
ხშირი: ქოშინი, პნევმონია და სუნთქვის უკმარისობა.
უცნობია: ფილტვის ემბოლია
კუჭ-ნაწლავის დარღვევები
ძალიან ხშირი: ანორექსია, გულისრევა, ღებინება
არახშირი: მეტალის გემო პირში.
იშვიათად: სტომატიტი, დიარეა
უცნობია: სლოკინი
ჰეპატობილიარული დარღვევები
ხშირი: ღვიძლის ფერმენტების (მაგ., ტრანსამინაზების) და ბილირუბინის მომატება სისხლში.
იშვიათი: სისხლში ალბუმინის დონის დაქვეითება
კანისა და კანქვეშა ქსოვილის დაავადებები
ხშირი: ინექციის ადგილზე შეიძლება განვითარდეს ერითემა და კანის წყლულები.
არახშირი: ალოპეცია, გამონაყარი კანზე
ჩონჩხ-კუნთოვანი შემაერთებელი ქსოვილისა და ძვლის დარღვევები
უცნობია: კუნთების სპაზმი
თირკმელებისა და საშარდე გზების დაავადებები
ძალიან ხშირი: თირკმლის მწვავე უკმარისობა, თირკმლის უკმარისობა (შარდოვანას და კრეატინინის მომატება, შრატის შარდმჟავას და/ან კრეატინინის კლირენსის დაქვეითება), თირკმლის მილაკების დისფუნქცია
თირკმლის უკმარისობა ცისპლატინის ერთჯერადი და მრავალჯერადი დოზის მიღების შემდეგ. თირკმელების მსუბუქი და შექცევადი დისფუნქცია შეიძლება განვითარდეს შუალედური დოზების ერთჯერადი მიღების შემდეგ (20 მგ/მ2-<50 მგ/მ2). მაღალი დოზებით ერთჯერადი მიღების შემდეგ (50 მგ/მ2-120 მგ/მ2) ან ცისპლატინის განმეორებითი ყოველდღიური მიღების შემდეგ შეიძლება განვითარდეს თირკმლის უკმარისობა მილაკოვანი ნეკროზით ურემიისა და ანუიის სახით. თირკმლის უკმარისობა შეიძლება შეუქცევადი იყოს.
ნეფროტოქსიურობა კუმულაციურია და შეიძლება მოხდეს ცისპლატინის საწყისი დოზის მიღებიდან 2-3 დღის ან 2 კვირის შემდეგ. შრატში კრეატინინისა და შარდოვანას კონცენტრაცია შეიძლება გაიზარდოს. ნეფროტოქსიურობა აღინიშნა პაციენტების 28-36%-ში, რომლებიც მკურნალობდნენ ცისპლატინის 50 მგ/მ2 ერთჯერადი დოზით ადექვატური ჰიდრატაციის გარეშე.ნეფროტოქსიურობა კუმულაციურია და შეიძლება მოხდეს ცისპლატინის საწყისი დოზის მიღებიდან 2-3 დღის ან 2 კვირის შემდეგ. შრატში კრეატინინისა და შარდოვანას კონცენტრაცია შეიძლება გაიზარდოს. ნეფროტოქსიურობა აღინიშნა პაციენტების 28-36%-ში, რომლებიც მკურნალობდნენ ცისპლატინის 50 მგ/მ2 ერთჯერადი დოზით ადექვატური ჰიდრატაციის გარეშე.
ჰიპერურიკემია შეიძლება იყოს ასიმპტომური ან ჩიყვის შეტევებით. ნეფროტოქსიურობასთან დაკავშირებული ჰიპერურიკემია აღინიშნა პაციენტების 25-30%-ში. ჰიპერურიკემია და ჰიპერალბუმინემია შეიძლება პრედისპოზიცია იყოს ცისპლატინით გამოწვეული ნეფროტოქსიურობისა.
რეპროდუქციული სისტემის და სარძევე ჯირკვლების დარღვევები
არახშირი: სპერმატოგენეზისა და ოვულაციის დარღვევები. მტკივნეული გინეკომასტია.
ზოგადი დარღვევები და ინექციის ადგილის მდგომარეობა
ძალიან ხშირი: ცხელება
ხშირი: ექსტრავაზაცია ინექციის ადგილზე ინტრავენური შეყვანის შემდეგ. ქსოვილის საერთო რეაქციები ექსტრავაზაციის შედეგად; მოიცავს ცელულიტს, ფიბროზს, ნეკროზის, ტკივილს, შეშუპებას და ერითემას.
არახშირი: სლოკინი (ხველა), ასთენია, ზოგადი ავადმყოფობის შეგრძნება
საეჭვო გვერდითი რეაქციების შესახებ შეტყობინება
პრეპარატის ავტორიზაციის შემდეგ სავარაუდო გვერდითი რეაქციების შესახებ შეტყობინებას დიდი მნიშვნელობა აქვს. შეტყობინება წამლის სარგებლის/რისკის ბალანსის მუდმივი მონიტორინგის საშუალებას იძლევა. სამედიცინო პერსონალი ვალდებულნი არიან შეატყობინონ ნებისმიერი საეჭვო გვერდითი რეაქციის შესახებ თურქეთის ფარმაკოვიგილანციის ცენტრს (www.titck.gov.tr; ელ-ფოსტა: [email protected]; ტელ: 0 800 314 00 08; ფაქსი: 0 312 218 35 99).
4.9. ჭარბი დოზირება და მკურნალობა
ცისპლატინის მწვავე დოზის გადაჭარბებამ შეიძლება გამოიწვიოს თირკმლის უკმარისობა, ღვიძლის უკმარისობა, სიყრუე, თვალის ტოქსიკურობა (ბადურის გამოყოფის ჩათვლით), ძვლის ტვინის მნიშვნელოვანი დათრგუნვა, განუკურნებელი გულისრევა და/ან ნევრიტი. დოზის გადაჭარბება შეიძლება ფატალური იყოს. დოზის გადაჭარბების შემთხვევაში მოსალოდნელია მოხსენებული ტოქსიკური ეფექტების გადაჭარბება. ადექვატური ჰიდრატაცია და ოსმოსური დიურეზი გადაჭარბებული დოზის მიღებისთანავე ხელს უწყობს ცისპლატინის ტოქსიკურობის შემცირებას. დოზის გადაჭარბების შემთხვევაში (200 მგ/მ2) შეიძლება განვითარდეს სიცოცხლისათვის საშიში რესპირატორული დარღვევები სასუნთქ ცენტრზე პირდაპირი ზემოქმედებით და მჟავა-ტუტოვანი ბალანსის დარღვევა ჰემატოენცეფალური ბარიერის გადალახვით.
ცისპლატინის დოზის გადაჭარბებისთვის სპეციფიური ანტიდოტი არ არსებობს. მაშინაც კი, თუ ჰემოდიალიზი ჩატარდება დოზის გადაჭარბებიდან 4 საათის განმავლობაში, ცისპლატინის ელიმინაცია დაბალია, რადგან ცისპლატინი სწრაფად და ძლიერად უკავშირდება ცილებს.
დოზის გადაჭარბების შემთხვევაში, დამხმარე ზომები ზოგადადაა ნაჩვენები.
5. ფარმაკოლოგიური თვისებები
5.1. ფარმაკოდინამიკური თვისებები
ფარმაკოთერაპიული ჯგუფი: ანტინეოპლასტიკური აგენტები/პლატინის ნაერთები
ათქ კოდი: L01XA01
ეს არის არაორგანული მძიმე ლითონი, რომელიც შეიცავს ცისპლატინს [ცის-დიამინდიქლოროპლატინი(II)]. ეს ნივთიერება ხელს უშლის დნმ-ის სინთეზს დნმ-ის ჯაჭვებში ჯვარედინი კავშირების წარმოქმნით. ის ასევე აფერხებს ცილების და შედარებით ნაკლებად რნმ-ის სინთეზს.
მიუხედავად იმისა, რომ ცისპლატინის მოქმედების მთავარი მექანიზმი, როგორც ჩანს, არის დნმ-ის სინთეზის დათრგუნვა, სხვა მექანიზმები, როგორიცაა სიმსივნური უჯრედების მიმართ იმუნური პასუხის (იმუნოგენურობის) გაძლიერება, ასევე შეიძლება წვლილი შეიტანოს მის ანტინეოპლასტიკურ აქტივობაში.
ცისპლატინის ონკოლიზური თვისებები შედარებულია ალკილირების აგენტებთან. ცისპლატინს ასევე აქვს იმუნოსუპრესიული, ანტიმიკრობული და რადიაციული სენსიბილიზაციის თვისებები.
ცისპლატინის ეფექტურობა არ არის სპეციფიკური უჯრედული ციკლისთვის.
ცისპლატინი ავლენს თავის ციტოტოქსიურ ეფექტს დნმ-ის ყველა ბაზასთან შეკავშირებით, განსაკუთრებით გუანინისა და ადენოზინის N-7 პოზიციაზე.
5.2. ფარმაკოკინეტიკური თვისებები
ზოგადი მახასიათებლები
შეწოვა
გამოყენების მეთოდის გამო მონაცემები არ არის ხელმისაწვდომი.
განაწილება
ინტრავენური შეყვანის შემდეგ, ცისპლატინი სწრაფად ნაწილდება ყველა ქსოვილში. ცისპლატინის 20-120 მგ/მ2 დოზების შემდეგ, პლატინის კონცენტრაცია ყველაზე მაღალია ღვიძლში, პროსტატსა და თირკმელებში, დაბალია შარდის ბუშტში, კუნთებში, სათესლე ჯირკვლებში, პანკრეასსა და ელენთაში და ყველაზე დაბალი ნაწლავში, თირკმელზედა ჯირკვალში, გულში, ფილტვებში, ტვინსა და ცერებრემში. პლაზმაში მთლიანი ცისპლატინის 90%-ზე მეტი უკავშირდება პლაზმის ცილებს, შესაძლოა შეუქცევადად მიღებიდან 2 საათის შემდეგ. პროტეინთან დაკავშირებული ნაწილი არ ახდენს ანტინეოპლასტიკურ ეფექტს.
ბიოტრანსფორმაცია
არაფერმენტულად გარდაიქმნება ერთ ან მეტ მეტაბოლიტად.
გამოყოფა
ცისპლატინის 50-100 მგ/მ2 ბოლუსური ინექციის შემდეგ პლაზმური ელიმინაცია ორფაზიანია. სიცოცხლე ადამიანებში; t1/2 არის 10-60 წუთი და t1/2 არის დაახლოებით 2-5 დღე.
პლატინის ცილებთან გადაჭარბებული შეკავშირება იწვევს გახანგრძლივებულ ან არასრულ ელიმინაციის ფაზას, შარდის კუმულაციური გამოყოფით მიღებული დოზის 27-45%-ს 80-120 საათის განმავლობაში. გახანგრძლივებული ინფუზია იწვევს შარდში უფრო დიდი დოზით და სიჩქარით გამოყოფას. განავლის გამოყოფა მინიმალურია; მცირე რაოდენობით პლატინა გვხვდება ნაღველში და მსხვილ ნაწლავში. პლაზმის ნახევარგამოყოფის პერიოდი იზრდება თირკმელების ფუნქციის დაქვეითებით და თეორიულად შეიძლება გაიზარდოს მუცლის ღრუში ასციტების არსებობისას ცისპლატინის მაღალი პლაზმის ცილებთან დამაკავშირებელი აქტივობის გამო. რადგან მჟავა არის მდგომარეობა, რომელიც ხდება პლაზმის ცილების ექსტრავაზაციით.
წრფივობა/არაწრფივობა
ცისპლატინს აქვს არაწრფივი ფარმაკოკინეტიკა.
5.3. პრეკლინიკური უსაფრთხოების მონაცემები
ქრონიკული ტოქსიკურობა
ქრონიკული ტოქსიკურობის მოდელებმა აჩვენა თირკმელების დაზიანების ნიშნები, ძვლის ტვინის დეპრესია, კუჭ-ნაწლავის დარღვევები და ოტოტოქსიურობა.
მუტაგენურობა და კანცეროგენულობა
ცისპლატინი მუტაგენურია სხვადასხვა in vivo და in vitro ტესტებში (ბაქტერიული ტესტის სისტემები და ქრომოსომული აბერაციები ცხოველთა უჯრედებსა და ქსოვილების კულტურაში). ცისპლატინმა აჩვენა კანცეროგენული ეფექტი თაგვებსა და ვირთხებზე გრძელვადიან ტესტებში.
რეპროდუქციული ტოქსიკურობა
ფერტილობა
გონადალური დათრგუნვა, რომელიც იწვევს ამენორეას და აზოოსპერმიას, შეიძლება შეუქცევადი იყოს და გამოიწვიოს სრული უნაყოფობა.
ვირთხებზე ჩატარებულმა კვლევებმა აჩვენა, რომ ორსულობის დროს ექსპოზიცია ზრდასრულ შთამომავლობაში წარმოქმნის სიმსივნეებს.
ორსულობა და ლაქტაცია
ცისპლატინი არის ემბრიოტოქსიური და ტერატოგენული თაგვებსა და ვირთხებში, ორივე სქესის დეფექტებით. ცისპლატინი აღმოჩენილია დედის რძეში.
6. ფარმაცევტული თვისებები
6.1. დამხმარე ნივთიერებების ჩამონათვალი
● ნატრიუმის ქლორიდი
● ნატრიუმის ჰიდროქსიდი
● მარილმჟავა
● საინექციო წყალი
● აზოტი
6.2. შეუთავსებლობები
ცისპლატინი რეაგირებს ალუმინთან და წარმოიქმნება პლატინის შავი ნალექი. ამიტომ ის არ უნდა შედიოდეს უშუალო კონტაქტში ალუმინის შემცველ ნებისმიერ მასალასთან (ნემსი, შპრიცი, კათეტერი, ი.ვ. საინფუზიო ნაკრები).
ეს სამკურნალო პროდუქტი, როგორც მოცემულია 6.6 ნაწილში. არ უნდა იყოს შერეული სხვა სამკურნალო საშუალებებთან, გარდა მითითებულისა. ციპინტუ არ უნდა განზავდეს მხოლოდ 5% გლუკოზის ხსნარით ან მხოლოდ 5% მანიტოლის ხსნარით, არამედ მხოლოდ ნატრიუმის ქლორიდის შემცველი ნარევებით, როგორც ეს მითითებულია „ნაწილ 6.6-ში“.
ანტიოქსიდანტებს, როგორიცაა ნატრიუმის მეტაბისულფიტი, ნატრიუმის ბიკარბონატი, სულფატები, ფტორურაცილი და პაკლიტაქსელი, შეუძლიათ ცისპლატინის ინაქტივაცია საინფუზიო სისტემაში.
6.3. ვარგისიანობის ვადა
24 თვე
6.4. განსაკუთრებული სიფრთხილის ზომები შენახვისას
ის უნდა ინახებოდეს შეფუთვაში 25°C-ზე დაბალ ტემპერატურაზე, სინათლისაგან დაცულ ადგილას. ის არ უნდა ინახებოდეს მაცივარში და არ უნდა გაიყინოს.
მიკრობიოლოგიური თვალსაზრისით პროდუქტი უნდა იქნას გამოყენებული განზავებისთანავე. თუ დაუყოვნებლივ არ იქნა გამოყენებული, გამოყენებისას შენახვის დრო და პირობები გამოყენებამდე არის მომხმარებლის პასუხისმგებლობა და განზავება უნდა განხორციელდეს კონტროლირებად და დადასტურებულ ასეპტიკურ პირობებში.
6.5. შეფუთვა და შემცველობა
ყუთში; ქარვისფერი 50 მლ ტიპის 1 მინის ფლაკონი, დახურული ქლორბუტილის ნაცრისფერი რეზინის საცობით და ალუმინის გასაშლელი მწვანე თავსახურით, (1 ც.)
6.6. სპეციალური სიფრთხილის ზომები უტილიზაციისას და სხვა მოპყრობის წესები
გამოუყენებელი პროდუქტები ან ნარჩენები უნდა განადგურდეს "სამედიცინო ნარჩენების კონტროლის რეგლამენტის" და "შეფუთვისა და შეფუთვის ნარჩენების კონტროლის წესების" შესაბამისად.
ცისპლატინის საინფუზიო ხსნარის მომზადება
ციტოტოქსიური საშუალებები შეყვანისთვის უნდა მომზადდეს მხოლოდ ამ სფეროში გამოცდილი ადამიანების მიერ.
გამოყენებამდე ციპინტუ უნდა განზავდეს. საინფუზიო ხსნარის მომზადებისთვის თავიდან უნდა იქნას აცილებული ნებისმიერი მოწყობილობა, რომელიც შეიცავს ალუმინს, რომელიც შეიძლება ურთიერთქმედდეს ცისპლატინთან (ი.ვ. საინფუზიო კომპლექტები, ნემსები, კათეტერები, შპრიცები) (იხ. ნაწილი 6.2.).
საინფუზიო ხსნარი უნდა მომზადდეს ასეპტიკურ პირობებში.
პროდუქტი მდგრადია 6 საათის განმავლობაში 25°C ტემპერატურაზე, როდესაც განზავებულია შემდეგი ხსნარებით:
● 0,9% ნატრიუმის ქლორიდის ხსნარი
● 0,9% ნატრიუმის ქლორიდის ხსნარი + 5% გლუკოზის ხსნარი
● 0,9% ნატრიუმის ქლორიდის ხსნარი + 5% მანიტოლის ხსნარი
CIPINTU-ს საჭირო რაოდენობა (დოზა), რომელიც გამოითვლება 4.2 განყოფილებაში მოცემული ინფორმაციის მიხედვით, უნდა განზავდეს 12 ლიტრში ერთ-ერთ ზემოთხსენებულ ხსნარში.
განზავებული ხსნარი უნდა შეიყვანოთ მხოლოდ ი.ვ. ინფუზიით (იხ. ნაწილი 4.2.)
უნდა იქნას გამოყენებული მხოლოდ გამჭვირვალე და უფერო ხსნარები, რომლებიც არ შეიცავს ხილულ ნაწილაკებს.
ეს არის მხოლოდ ერთჯერადი გამოყენებისთვის.
სხვა ციტოტოქსიური საშუალებების მსგავსად, ცისპლატინი უნდა იქნას გამოყენებული უკიდურესი სიფრთხილით: ხელთათმანები, სახის ნიღაბი და დამცავი ტანსაცმელი აუცილებელია და სასიცოცხლოდ მნიშვნელოვანია. ცისპლატინი უნდა მომზადდეს დამცავი ლამინარული ჰაერის ნაკადის კაბინეტის ქვეშ, თუ ეს შესაძლებელია. თავიდან უნდა იქნას აცილებული კონტაქტი კანთან და ლორწოვან გარსებთან. ორსული სამედიცინო პერსონალი არ უნდა მუშაობდეს ცისპლატინით.
კანთან კონტაქტის შემთხვევაში
ის უნდა დაიბანოთ წყლის დიდი რაოდენობით. დროებითი წვის შეგრძნების არსებობისას უნდა წაისვათ პომადა (ზოგიერთი ადამიანი მგრძნობიარეა პლატინის მიმართ და შეიძლება მოხდეს კანის რეაქციები).
დაღვრის შემთხვევაში ოპერატორებმა უნდა ატარონ ხელთათმანები და გაასუფთავონ დაღვრილი მასალა მოსამზადებელ ზონაში ამ მიზნით ხელმისაწვდომი ღრუბლით. მოსამზადებელი ადგილი ორჯერ უნდა ჩამოიბანოთ. ყველა ხსნარი და ღრუბელი უნდა მოთავსდეს პლასტმასის ჩანთაში და დაიხუროს.
ყველა ნაწილი, რომელიც შედის კონტაქტში ცისპლატინთან ხსნარის დაღვრის გამო, უნდა განადგურდეს ადგილობრივი ციტოტოქსიური მოთხოვნების შესაბამისად.
7. სავაჭრო ნებართვის მფლობელი
Koçsel İlaç San. Ve Tic. A.Ş.
Koşuyolu Cad. No: 34
34718 Kadıköy/İSTANBUL
ტელ: 0 216 544 90 00
ფაქსი: 0 216 545 59 99
8. სავაჭრო ნებართვის ნომერი(ები)
2018/53
9. პირველი ავტორიზაციის/ავტორიზაციის განახლების თარიღი
პირველი ავტორიზაციის თარიღი: 08.02.2018
View the medicine license at the link